enclave

(< fr enclave)

s m
1. [ADM]
  Territorio baixo a soberanía dun Estado ou baixo a xurisdición de calquera tipo de circunscrición (municipio, diocese, parroquia, provincia, etc), incluído dentro dos límites doutro, sexa por razóns históricas, culturais, relixiosas ou políticas.
2. [ECOL]
  Territorio incluído noutro con diferentes características ecolóxicas.
s m
Grupo étnico ou ideolóxico inserido noutro de características diferentes.
s m [XEOL]
Restos de intrusións, en parte transformadas, observables nas rochas endóxenas. Orixínanse cando un magma, ao subir á litosfera, encontra rochas -de química diferente ás que o orixinaron- que son asimiladas por el.
enclave lingüístico [LING]
1. Área na que se fala unha lingua distinta da que se fala na área circundante. Así pode considerarse a fala das zonas de Eljas, Valverde del Fresno e San Martín de Trevejo, en Cáceres, como un enclave lingüístico do galego no castelán; ou por exemplo o alguerés, que se fala en Alghero (illa de Sardeña), do catalán no sardo.
2. Porción territorial dun dominio lingüístico comprendida dentro doutro territorio político. Así, o aranés, que se fala no Val d’Aran, é un enclave lingüístico do gascón nun dominio politicamente español.

Palabras veciñas