énclise

Fenómeno gramatical polo que unha palabra, xeralmente átona, se une a outra precedente que leva o acento dominante e coa que forma unha única unidade acentual. Por exemplo, en galego, en cómeo hai énclise do pronome o e en díxochemo, dos pronomes che e m(e) + o; en latín, por exemplo, hai énclise da partícula latina que en Dei hominesque (‘os deuses e os homes’).