engurrar

Escoitar
engurrar

(< lat ruga ‘engurra’)

  1. v t

    Facer engurras a algo.

    Ex: Engurrou a chaqueta por sentarse enriba dela. Os desgustos engurrárona toda.

     Sinónimos: chafar. Antónimos: desengurrar.
  2. v pron

    Facerse engurras nunha cousa.

    Ex: O liño engúrrase moito. Engurróuselle a pel co paso dos anos.

     Antónimos: desengurrar.

Frases feitas

  • Engurrar/Torcer o fociño. Amosar descontento por algo.

Formas incorrectas

fruncir

Palabras veciñas

engulmar | engurra | engurramento | engurrar | enharmonía | enharmónico -ca | enherbar
Conxugar
VERBO engurrar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles engurro
engurras
engurra
engurramos
engurrades
engurran
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles engurraba
engurrabas
engurraba
engurrabamos
engurrabades
engurraban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles engurrei
engurraches
engurrou
engurramos
engurrastes
engurraron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles engurrara
engurraras
engurrara
engurraramos
engurrarades
engurraran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles engurrarei
engurrarás
engurrará
engurraremos
engurraredes
engurrarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles engurraría
engurrarías
engurraría
engurrariamos
engurrariades
engurrarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles engurre
engurres
engurre
engurremos
engurredes
engurren
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles engurrase
engurrases
engurrase
engurrasemos
engurrasedes
engurrasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles engurrar
engurrares
engurrar
engurrarmos
engurrardes
engurraren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
engurra
-
-
engurrade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles engurrar
engurrares
engurrar
engurrarmos
engurrardes
engurraren
Xerundio engurrando
Participio engurrado
engurrada
engurrados
engurradas