entalecer

(

v i
Botar talo unha planta.

Ex: Os xeranios entaleceron con moita forza.
v i
Quedar teso algo que antes era flexible polo frío ou outro axente.

Ex: As plantas entaleceron coa neve.
Sinónimos: entalar.
v i
Sentir ou ter moito frío.

Ex: Podías acender a cheminea que entalezo co frío.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO entalecer

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entalezo
entaleces
entalece
entalecemos
entalecedes
entalecen

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entalecía
entalecías
entalecía
entaleciamos
entaleciades
entalecían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entalecín
entaleciches
entaleceu
entalecemos
entalecestes
entaleceron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entalecera
entaleceras
entalecera
entaleceramos
entalecerades
entaleceran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entalecerei
entalecerás
entalecerá
entaleceremos
entaleceredes
entalecerán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entalecería
entalecerías
entalecería
entaleceriamos
entaleceriades
entalecerían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entaleza
entalezas
entaleza
entalezamos
entalezades
entalezan

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entalecese
entaleceses
entalecese
entalecesemos
entalecesedes
entalecesen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entalecer
entaleceres
entalecer
entalecermos
entalecerdes
entaleceren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
entalece
-
-
entalecede
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entalecer
entaleceres
entalecer
entalecermos
entalecerdes
entaleceren

Xerundio entalecendo

Participio entalecido
entalecida
entalecidos
entalecidas