entallar

Escoitar
entallar

(< en- + tallar)

  1. v t

    1. Manipular materiais sólidos, especialmente pedra ou madeira, para facer unha figura.

      Ex: Entallou a madeira e fixo un barquiño.

       Sinónimos: tallar. Confrontacións: esculpir.

    2. Realizar unha figura traballando un material sólido, como a pedra ou a madeira.

      Ex: Entallou unha figura en mármore.

       Sinónimos: tallar. Confrontacións: esculpir.
  2. v t

    Facer cortes na casca ou nunha parte da madeira dunha árbore para extraer a resina.
  3. v t

    Facer cortes nunha peza de madeira para encaixala noutra.

Palabras veciñas

entallador -ra | entalladura | entallamento | entallar | entalpía | entambullar | Entamoeba
Conxugar
VERBO entallar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entallo
entallas
entalla
entallamos
entallades
entallan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entallaba
entallabas
entallaba
entallabamos
entallabades
entallaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entallei
entallaches
entallou
entallamos
entallastes
entallaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entallara
entallaras
entallara
entallaramos
entallarades
entallaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entallarei
entallarás
entallará
entallaremos
entallaredes
entallarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entallaría
entallarías
entallaría
entallariamos
entallariades
entallarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entalle
entalles
entalle
entallemos
entalledes
entallen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entallase
entallases
entallase
entallasemos
entallasedes
entallasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entallar
entallares
entallar
entallarmos
entallardes
entallaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
entalla
-
-
entallade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles entallar
entallares
entallar
entallarmos
entallardes
entallaren
Xerundio entallando
Participio entallado
entallada
entallados
entalladas