enunciado -da

(< enunciar)

p reg
de enunciar.
s m
1. Efecto de enunciar.
  
  Ex: Fixo o enunciado dos principais puntos.
  Confrontacións: enunciación.
2. Fórmula coa que se enuncia un problema ou un teorema.
  
  Ex: Copiou mal o enunciado do problema.
s m [LING]
1. Segmento finito da cadea falada, comprendido entre dúas interrupcións -de silencio ou de cambio de falante-.
2. Expresión, segundo a escola de Praga, dunha reacción de quen fala ou escribe fronte a unha realidade concreta ou abstracta. Actualiza as posibilidades gramaticais da lingua na súa forma, e, dende o punto de vista de quen fala ou escribe, é completo.

Palabras veciñas