epífise

epífise

(< lat epiphysis < gr ἐπίϕυσις ‘excrecencia’)

  1. s f [ANAT]

    Cada un dos extremos dos ósos longos que, durante a infancia, están unidos coa parte central ou diáfise dos mesmos por unha cartilaxe. Cando o individuo alcanza a madurez e non existe máis crecemento, a epífise únese a diáfise mediante a osificación da cartilaxe para formar parte do mesmo óso.

  2. s f [ANAT]

    Glándula pineal.

  3. epífise tibial [ENTOM]

    Expansión en forma de aguillón que teñen algúns insectos nas tibias anteriores.