epilogar

Escoitar
epilogar

(< epílogo)

  1. v t

    Facer un resumo ou recapitulación breve do que xa se dixo anteriormente.

    Ex: Epilogou o máis importante do discurso nun artigo.

     Confrontacións: recapitular, resumir, sintetizar.
  2. v t

    Ser o epílogo ou conclusión de algo.

    Ex: As súas palabras epilogaron o ciclo de conferencias.

Palabras veciñas

epilobio | Epilobium | epilogal | epilogar | epílogo | Epiménides de Creta | epimerismo
Conxugar
VERBO epilogar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles epilogo
epilogas
epiloga
epilogamos
epilogades
epilogan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles epilogaba
epilogabas
epilogaba
epilogabamos
epilogabades
epilogaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles epiloguei
epilogaches
epilogou
epilogamos
epilogastes
epilogaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles epilogara
epilogaras
epilogara
epilogaramos
epilogarades
epilogaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles epilogarei
epilogarás
epilogará
epilogaremos
epilogaredes
epilogarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles epilogaría
epilogarías
epilogaría
epilogariamos
epilogariades
epilogarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles epilogue
epilogues
epilogue
epiloguemos
epiloguedes
epiloguen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles epilogase
epilogases
epilogase
epilogasemos
epilogasedes
epilogasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles epilogar
epilogares
epilogar
epilogarmos
epilogardes
epilogaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
epiloga
-
-
epilogade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles epilogar
epilogares
epilogar
epilogarmos
epilogardes
epilogaren
Xerundio epilogando
Participio epilogado
epilogada
epilogados
epilogadas