escintilar

Escoitar
escintilar

(< lat scintillāre)

  1. v i

    Emitir algo raios de luz de maneira intermitente e de cor e intensidade variables.

    Ex: As estrelas escintilaban na noite.

     Sinónimos: esfacharear, esmuxicar, tremelucir.
  2. v i [FÍS]

    Producir escintilacións.

Palabras veciñas

escindir | escintilación | escintilador | escintilar | escintileo | escintilografía | escintilograma
Conxugar
VERBO escintilar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
escintila

-

-
escintilan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
escintilaba

-

-
escintilaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
escintilou

-

-
escintilaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
escintilara

-

-
escintilaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
escintilará

-

-
escintilarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
escintilaría

-

-
escintilarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
escintile

-

-
escintilen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
escintilase

-

-
escintilasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
escintilar

-

-
escintilaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
%

-
-
%

-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-
escintilar

-

-
escintilaren
Xerundio escintilando
Participio escintilado
escintilada
escintilados
escintiladas