escutelo

(< lat scutellu, dim descūtu ‘escudo’)

s m [ENTOM]
Porción do mesonoto dos insectos, de forma triangular, que se localiza entre as alas anteriores e posterior ao escudo e corresponde coa terceira das divisións da superficie dorsal do segmento torácico. É patente nos coleópteros e percebellas.
s m [BOT]
Cotiledón das poáceas.

Palabras veciñas