espícula

Inflorescencia elemental, típica das poáceas. Consta dunhas cantas flores hermafroditas, que a miúdo levan cada unha delas dúas brácteas, as glumelas, unha inferior e outra superior, situadas sobre un eixe delgado que leva normalmente na base dúas brácteas, as glumas. As espículas reúnense en inflorescencias compostas.

Cada unha das agullas calcarias ou silícicas que forman parte da malla interna que sostén o corpo das esponxas non córneas. As espículas formadas no interior da mesoglea poden ser megascleras, que son as máis grandes e constitúen a armadura fundamental do esqueleto, ou microscleras, que son máis pequenas e enchen os espacios baleiros nun labor de recheo.

Cada unha das pezas esqueléticas do dermatoesqueleto dalgúns equinodermos.

Materia incandescente que lanza o Sol, dende toda a súa superficie e predominantemente de forma perpendicular a ela, cara á atmosfera solar. As espículas ascenden dende a cromosfera ata uns cantos miles de quilómetros dentro da parte interior da coroa, e despois caen de novo sobre a superficie.