esplendor

(< lat splendōre)

s m
Brillo ou luz intensa.

Ex: Aquela noite a lúa lucía con esplendor.
Sinónimos: fulgor, resplandor.
s m
Calidade do que é grande, luxoso ou magnífico.

Ex: O palacio chamaba a atención polo esplendor co que estaba amoblado.
s m
Situación ou punto álxido que alcanza algo ou alguén.

Ex: Está no esplendor da súa carreira. A igrexa pertence á época de esplendor do gótico.
Sinónimos: apoxeo.

Palabras veciñas