estreliña

Ave insectivora forestal do xénero Regulus, da familia dos páridos, de 9 cm de lonxitude, co corpo groso, de cores verdes oliváceas nas partes superiores e ocres por baixo, alas escuras con bandas brancas e peteiro moi fino e curto. Caracterízanse por presentar o curuto da cabeza de cores vivas e, algunhas especies, trazos oculares brancos. En inverno poden formar bandos con outros páridos.

Ave que presenta un anel ocular de cor branca moi patente e, no caso dos machos, unha mancha de cor rubí no píleo. Aparece, de cando en vez, no N de Europa como ave divagante procedente de Norteamérica.

Ave que presenta unha franxa no centro do píleo, de cor laranxa no macho e amarela na femia, con bordos negros. Tamén amosa unha mancha de cor cinsenta ao redor do ollo escuro. Ten unha distribución paleártica onde aparece, en condicións de clima boreal e temperado, dende as illas Británicas ata Xapón. Na Península Ibérica ocupa as cadeas montañosas máis elevadas da metade norte, a Cordilleira Cantábrica, os Pireneos, o Sistema Ibérico e Central, e está ausente das montañas máis meridionais. Acompaña as árbores ata o seu límite de altura nas montañas; acada os 2.200 m nos Pireneos. Preséntase tanto en bosques subalpinos de coníferas como en carballeiras, faiais e biduerais. Ten o límite occidental da súa distribución nas serras orientais galegas, onde realizan movementos altitudinais ao longo do ano. A Galicia tamén chegan, durante o inverno, aves procedentes do resto de Europa.

Ave que presenta unha franxa no centro do píleo, de cor vermella no macho e amarela na femia, con bordos negros. Na cabeza teñen a fronte de cor dourada, cunha lista superciliar branca e unha liña ocular negra. Ten unha distribución paleártica occidental e resulta unha ave abundante nos bosques da rexión eurosiberiana e no piso supramediterráneo. A certa altura, nos sistemas montañosos, substitúese pola estreliña espida. Na Península Ibérica a distribución é atlántica e montañosa, na zona mediterránea ocupa bosques de coníferas e en Galicia bosques de frondosas.

Ave que presenta unha patente franxa branca sobre o ollo, o píleo o do macho e o da femia de cor amarela, e unha franxa nas ás pálida. É unha especie propia do S de Canadá, EE UU, México e Guatemala, e compórtase como migradora parcial sen abandonar esta área de distribución norteamericana.

Ave endémica das illas máis occidentais de Canarias -Tenerife, La Gomera, La Palma e El Hierro- propia de bosques de piñeiros canarios e laurisilvas por riba dos 500 m de altitude.