eternidade

Calidade de eterno.

Espacio de tempo moi longo.

Termo empregado para designar a totalidade do tempo ou para referirse a unha rexión intemporal na que Deus vive. Na filosofía presocrática empregouse o concepto de perduración infinita ou duración sen interrupción a través de todo o tempo. Platón distinguiu entre o eterno e o perdurable, e na Idade Media a escolástica definiuna como a duración dun ser que exclúe todo principio e fin sen ningunha mutación.

Carácter de algo que está fóra do tempo. É un dos atributos divinos na teoloxía cristiá e noutras relixións monoteístas.