eterno -na

1. adx

   Que non ten principio nin fin.

2. adx

   Que non ten fin ou durará para sempre.

   Ex: A nosa relación será eterna. A garantía destes produtos é eterna.

   Confrontacións: inmortal.
3. adx

     Que dura moito tempo.

   Ex: O paseo fíxose eterno. A espera no médico foi eterna.

   Sinónimos: inacabable, interminable.
4. adx

   Que permanece inmutable ao longo do tempo.

   Ex: Despois de cen anos seguen enxalzando os eternos valores da irmandade.

5. adx

   Que é habitual e se repite con frecuencia.

   Ex: Sempre nos riamos dos seus eternos chistes.

6. eterno retorno [FILOS]

   Teoría filosófica que mantén que a realidade ten un principio e un fin que leva de novo ao principio. Aplicada á vida humana, considérase que unha vez morto o corpo, a vida volve empezar, ben noutro corpo ben volvendo ao momento do propio nacemento para vivir a mesma vida de novo. Iniciárona no s VI a C os pitagóricos que, seguindo teorías do orfismo, afirmaron a transmigración das almas nunha serie de ciclos cósmicos de mortes e nacementos sucesivos. A teoría retomouna Platón baixo a idea da transmigración; sen embargo, foi F. Nietzsche no s XIX quen desenvolveu o concepto ao afirmar que o eterno retorno significa que todo, incluída a nosa vida, se repetirá eternamente e exactamente igual para toda a eternidade, pasado, presente e futuro, posto que o tempo é un círculo. No ámbito das decisións morais implica que todo o que agora se decida facer será repetido no futuro, de aí a responsabilidade á hora da decisión. Supón o recoñecemento vitalista do desexo de permanencia e eternidade que todo ser vivo leva dentro. Este concepto tense relacionado a miúdo co conatus de B. Spinoza.

Frases feitas

• O sono eterno. A morte.