eterosauro

(< gr αἰϴήρ -έρος ‘eter, ceo’ +σαῦρος ‘lagarto’)

adx
Relativo ou pertencente aos eterosauros.
s m [PALEONT]
Réptil da suborde dos eterosauros.
s m pl [PALEONT]
Suborde de réptiles herbívoros, da orde dos tecodontos, caracterizados por presentar o corpo groso e a osamenta pesada. Foron propios do triásico e viviron nas actuais Europa e América. O xénero máis significativo é Stagonolepis.

Palabras veciñas