epítome

(< lat epitŏme < gr ἐπιτομή ‘corte’ ‘resumo’)

s m
1. Compendio dunha obra extensa feito cunha finalidade didáctica. Na Antigüidade, os epítomes tiveron unha ampla difusión; tal foi o caso, por exemplo, dos de Tito Livio en Ab urbe condita.
2. Obra en que se dan as nocións máis elementais sobre unha materia.
s m [RET]
Figura que consiste en repetir, despois de moitas palabras, as primeiras para acadar unha maior claridade.

Palabras veciñas