Fernan Velho
Fernan Velho
Trobador de identificación discutida. Podería tratarse dun fillo ilexítimo de Gonçalo Perez Velho e pertencer á familia nobre portuguesa dos Velhos ou identificarse cun personaxe natural de Viveiro, ligado á corte dos Trastámara. En calquera caso, estivo na corte de Afonso X (1260-1280), época á que remonta o ciclo escarnino contra a soldadeira María Balteira. Activo na segunda metade do s XIII, os cancioneiros atribúenlle nove cantigas de amor, unha de amigo e unha de escarnio; a composición “Nojo tom’e quer prazer” é unha interpolación tardía, talvez do s XV.