Fernández Mato, Ramón

Xornalista, médico e político. Licenciouse en Medicina na Universidade de Santiago de Compostela e doutorouse en Madrid. Inicialmente, colaborou no semanario Cantaclaro, en La Gaceta de Galicia e na revista Galicia Moza, esta última con Castelao. En Madrid escribiu para El Liberal, Blanco y Negro, La Esfera, Nuevo Mundo e La Estampa. Na súa estadía en Bos Aires, a partir de 1914, colaborou coas publicacións La Nación, Caras y Caretas e Correo de Galicia. Alí estreou as comedias Galleguita, La retirada e El altar. Ao seu regreso a Galicia (1924), dirixiu El Pueblo Gallego. Durante a República foi director xeral de Seguridade e gobernador civil de varias provincias (Ciudad Real, Málaga, Jaén e Cáceres) e deputado por Lugo polo Partido de Centro de Portela Valladares en 1936. Trala Guerra Civil exiliouse en Cuba, onde colaborou no Diario de la Marina de La Habana. En 1943, instalado en Santo Domingo, dirixiu La Opinión e colaborou en La Nación. Participou nas sesións das Cortes republicanas reunidas en México en 1945. De novo en Cuba, colaborou en Vida Gallega, Carteles e Cultura Gallega, e dirixiu a revista Raíz-España en América. Escribiu, entre outras obras, El atrio profanado (1913), España. Con los ojos del recuerdo (1941), Trujillo o la transfiguración dominicana (1945) e La pelea gozosa (1965).

Cronoloxía