gafar

v t
Provocar mala sorte a alguén.

Ex: Gafouno e non dá arranxado o problema.
v t
Sentar mal un alimento a alguén.

Ex: Gafouno o picante que tiñan os callos.
v t
Aldraxar, insultar ou botarlle algo en cara a alguén.

Ex: Leva unha semana gafándoo polo que dixo.
v t
Estragar o gume dun instrumento cortante.

Ex: Gafou os coitelos todos e agora hai que levalos a afiar.
Sinónimos: cegar.
v t
Manchar unha cousa.

Ex: Gafou os pantalóns de lama.
Sinónimos: ensuciar.
v i
Ulir algo moi mal.

Ex: No frigorífico hai algo que gafa.
Sinónimos: apestar, feder. Antónimos: recender.
v pron
Estragarse ou perder o fío un instrumento cortante.

Ex: A trencha gafouse co uso.
v pron
Encherse algo de sucidade.

Ex: Gafouse todo xogando na area.
v pron
Coller unha infección nunha ferida.

Ex: Gafóuselle a trabadela que lle deu o can na perna.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO gafar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles gafo
gafas
gafa
gafamos
gafades
gafan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles gafaba
gafabas
gafaba
gafabamos
gafabades
gafaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles gafei
gafaches
gafou
gafamos
gafastes
gafaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles gafara
gafaras
gafara
gafaramos
gafarades
gafaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles gafarei
gafarás
gafará
gafaremos
gafaredes
gafarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles gafaría
gafarías
gafaría
gafariamos
gafariades
gafarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles gafe
gafes
gafe
gafemos
gafedes
gafen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles gafase
gafases
gafase
gafasemos
gafasedes
gafasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles gafar
gafares
gafar
gafarmos
gafardes
gafaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
gafa
-
-
gafade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles gafar
gafares
gafar
gafarmos
gafardes
gafaren

Xerundio gafando

Participio gafado
gafada
gafados
gafadas