fundamentalismo

Nome co que se designan todos aqueles movementos relixiosos ou políticos que implican a aceptación dun dogma único e exclusivo que impón a observación dunha moral estrita. Aplícase este nome a actitudes e movementos tamén designados cos termos de integrismo, dogmatismo, esencialismo ou fanatismo, entre outros. No aspecto relixioso, os diversos fundamentalismos caracterízanse pola conciencia de minoría, a negación da racionalidade moderna, a infalibilidade do líder e a creación dun inimigo. Entre os católicos o fundamentalismo máis claro foi o iniciado polo arcebispo Marcel Lefebvre (1905-1991), que se declarou abertamente oposto ao aggiornamento impulsado por Xoán XXIII e ao Concilio Vaticano Segundo. O xudaísmo ten igualmente sectores fundamentalistas, os ortodoxos. Entre os musulmáns, pódense considerar como precursores do fundamentalismo islámico actual o wahhabismo, fundado en Arabia en 1745 polo xeque Muhammad ibn’Abd al-Wahhab, e o salafismo, que tivo entre os seus ideólogos o persa Gamal al-Din-al-Afgani (1838-1897) e o exipcio Muhammad’Abduh (1849-1903). A rama sunnita do fundamentalismo islámico ten o seu máximo expoñente na organización dos Irmáns Musulmáns. Movementos fundamentalistas con transfondo político son os que se poden localizar, entre outros países, en Arabia Saudí, Alxeria e Marrocos. Entre o sector xiíta, o fundamentalismo islámico ten tamén outro foco na revolución iraniana do ayatollah Khomeynī, que en 1979 conseguiu instaurar un réxime baseado na ortodoxia islámica.

Tendencia, especialmente política, que aplica fielmente ás normas e principios dunha doutrina establecida.

Actitude de quen se mostra radical nas súas crenzas ou opinións.