Gilliéron, Jules Louis

Lingüista suízo. Catedrático de Dialectoloxía da École des Hautes Études de París (1883-1926), onde estudiou con Gaston Paris. Colaborou no Atlas Linguistique de la France (ALF, 1902-1910), obra dirixida por Edmond Edmont que supuxo o inicio dunha nova corrente metodolóxica dentro da lingüística: a xeografía lingüística ou xeolingüística, consistente no estudo cartográfico das falas vivas. Foi o primeiro profesor de linguas galorromanas e fundou, con Jean-Pierre Rousselot, a Revue des patois gallo-romans (1887-1892), para a publicación de monografías lingüísticas; ademais iniciou a xeografía lingüística. Cómpre destacar as súas obras Généalogie des mots qui désignent l’abeilly (1918), La faillite de l’étymologie phonétique (1919), Pathologie et thérapeutique verbales (1921) e La géographie linguistique (1922).

Cronoloxía