Gomà Tomás, Isidro

Eclesiástico e escritor. Foi cóengo de Tarragona e bispo de Tarazona (1927). En 1933 nomeárono arcebispo de Toledo e cardeal en 1935. Ao estoupar a Guerra Civil foi durante un tempo representante oficioso da Santa Sé diante do goberno de Salamanca. Coa súa influencia persoal contribuíu ao recoñecemento da causa do Movimiento Nacional, lexitimado pola Carta colectiva del episcopado español (1937), escrita por el mesmo. Nun acto relixioso en Madrid (1939) recibiu a espada vitoriosa de Franco. Apoloxeta moi activo, escribiu máis de trescentas pastorais e dezaseis libros, entre outros, María, Madre y Señora (1920), El evangelio explicado (1931), en catro volumes, e Por Dios y por España (1940), recollido dos escritos da guerra. Foi un gran propagandista da “Hispanidade” (Discurso de la Raza, 1934).

Cronoloxía