Gutiérrez Solana, José

Pintor. Estudiou na Escuela Superior de Bellas Artes de San Fernando en Madrid. Viviu en Santander desde 1909 ata 1917, data na que regresou a Madrid. Realizou a súa primeira mostra individual no Museo de Arte Moderno de Madrid (1927). Participou na mostra colectiva de arte española do Jeu de Paume (1936) e no pavillón da República na Exposición de París de 1937. Durante a Guerra Civil viviu na casa da cultura establecida polo goberno republicano en València. A súa obra é un testemuño dos ambientes populares que coñeceu a través das súas viaxes por España. Froito desta afección foron os seus libros de viaxes Madrid. Escenas y costumbres (1913), do que realizou unha segunda parte en 1918, La España negra (1920), Dos pueblos de Castilla (1924), e a novela Florencio Cornejo (1926). O seu expresionismo caracterizouse pola forza interior e pola intensidade vital dos personaxes. Das súas obras destacan Los caídos (1915), La tertulia de Pombo (1920), La vuelta de la pesca (1922), La corrida de toros (1923), La visita del obispo (1926) e La procesión de la muerte (1930). Recibiu a Primera Medalla da Exposición Nacional de Bellas Artes de 1922, a Medalla de Oro do Círculo de Bellas Artes de Madrid (1943) e a Medalla de Honor da Exposición Nacional de Bellas Artes en 1945, despois do seu falecemento.

Cronoloxía