hortensia

Arbusto caducifolio do xénero Hygrangea, da familia das saxifragáceas. As variedades máis significativas caracterízanse por teren as flores dispostas en inflorescencias, en forma de grandes corimbos terminais que se desenvolven a partir de xemas formadas o ano anterior. Aínda que a simple vista se perciben con tons rosa, crema, vermello e azul, en realidade son diminutas e de cor branca. Esta coloración débese ás brácteas que, co tempo, van perdendo esa tonalidade ata quedaren case brancas. As follas son ovais, opostas, dentadas e acuminadas e a súa cor é dunha tonalidade verde brillante. Orixinario de Xapón medra en climas con invernos suaves polo que está amplamente distribuído, sobre todo en Galicia e por toda a costa norte. Os botóns florais conxélanse con relativa facilidade polo que, a miúdo, en zonas frías do interior non se produce a floración. Este xénero comprende unhas 90 especies, pero as cultivadas proceden da hortensia común (H. macrophylla, H. hortensis).

Flor desta planta.

Planta herbácea perenne, de 15 a 40 cm de altura, cepa grosa, follas ovais e carnosas e flores dunha cor rosa agrupadas en acio denso. É orixinaria de Altai.