Ibáñez e Ibáñez de Ibero, Carlos

Militar e enxeñeiro xeógrafo. Alistouse no exército en 1838 e un ano despois ingresou na Academia de Ingenieros Militares de Guadalajara. Froito da súa experiencia e das súas viaxes por Europa comisionado polo exército, redactou, xunto con J. Modet, o Manual del Pontonero (1853), obra fundamental da enxeñería de camiños e pontes en España. En 1854 incorporouse á comisión do Mapa de España, creada pola Junta General de Estadística co obxectivo de levantar un mapa xeodesicamente preciso de todo o territorio; nese proxecto desenvolveu un aparato para a medición de bases xeodésicas que presentou en 1858. A partir de 1866 asumiu a representación de España na Asociación Xeodésica Internacional, da que foi un dos fundadores e posteriormente presidente, e onde levou a cabo proxectos transcendentais, como a conexión das redes xeodésicas de Europa e África (1879). Tamén presidiu a comisión internacional que determinou a medida do metro, extraído das observacións sobre a lonxitude do meridiano terrestre, que esa comisión definiu. En España, o Ministerio de Fomento encomendoulle en 1870 a fundación do Instituto Geográfico y Estadístico (IGE), que comezou os traballos de preparación do Mapa Topográfico Nacional de España a escala 1:50.000; en 1879 publicouse a primeira folla do mapa, dun total de 1.125 dunha obra que se completou case que un século máis tarde, en 1968. En decembro de 1889, meses despois de recibir o título de marqués do Mulhacén, dimitiu como director do IGE e abandonou España.

Cronoloxía