iconoloxía
iconoloxía
(< gr εἱκονολογία)
s
f
[ARTE]
Ciencia auxiliar da Historia da Arte que dá un sentido interpretativo á obra de arte. Orixinada no primeiro terzo do s XX, na escola fundada por Aby Warburg en Hamburgo e trasladada a Londres en 1934, define os significados intrínsecos dos temas estudiados pola iconografía. Estes significados dependen da época, do contorno social e das tradicións que cualifican inconscientemente o artista e que se reflicten na súa obra, considerada testemuño-documento da época. Destacaron F. Saxi, E. Panofsky e E. H. Gombrich.