incomunicación

(< 1 in- +comunicación)

s f
Acción e efecto de incomunicar.

Ex: A nevada pode causar a incomunicación co norte da rexión.
Sinónimos: illamento. Antónimos: comunicación.
s f
Falta de comunicación cos demais.

Ex: A incomunicación entre pais e fillos é causa de moitos conflitos.
Antónimos: comunicación.
s f [DER]
1. Situación provisional e transitoria que pode acordar o xuíz a fin de impedir que os presos traten, de palabra ou por calquera outro medio, con outra persoa.
2. Separación acordada polo xuíz a fin de illar temporalmente das testemuñas o presunto autor dun delito para evitar a posible confabulación entre eles.

Palabras veciñas