inmunidade

Exención de obrigas, penas ou cargas a prol dunha persoa ou dun lugar.

Condición xurídica especial da que gozan os representantes diplomáticos e que inclúe a inviolabilidade da súa persoa, os locais, os arquivos, a correspondencia e tamén a inmunidade de xurisdición.

Privilexio outorgado á Igrexa polo que os templos quedan exentos da xurisdición civil e poden conceder o asilo relixioso; os bens da Igrexa gozan de exención fiscal, as persoas eclesiásticas non poden ser sometidas a xuízo sen a autorización do bispo e ademais fican exentas da prestación de determinadas obrigas ou servicios.

Prerrogativa que gozan os membros dunha cámara lexislativa segundo a cal non poden ser detidos (agás en caso de flagrante comisión de delito) nin inculpados ou procesados nunha causa sen unha autorización previa (suplicatorio) da cámara da que forman parte.

Proceso polo que un organismo se fai resistente a unha enfermidade, especialmente infecciosa, gracias á formación de anticorpos específicos. Nun sentido máis amplo, o termo é empregado para definir a capacidade de reacción dun organismo diante dunha substancia antixénica. A inmunidade pode ser natural (conxénita) ou adquirida.

Conxunto de procesos inmunitarios que se realizan en ausencia de anticorpos e que son posibles grazas aos linfocitos T3 (timodependentes).

Conxunto de procesos inmunitarios relacionados coa presenza de anticorpos producidos fundamentalmente polos linfocitos B (bursadependentes).