investigar

investigar

(< lat investigāre)

  1. v t

    Facer todo o necesario para coñecer algo.

    Ex: Investigan a desaparición de varias persoas. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: Investigaron ata atopar o asasino.

    Sinónimos: indagar, inquirir, pescudar.
  2. v t

    Traballar nunha rama científica para descubrir ou crear algo.

    Ex: Investigan o xeito de producir plantas máis resistentes ás enfermidades. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: Investiga sobre literatura medieval.

    Confrontacións: estudiar.
Conxugar
VERBO investigar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
investigo
investigas
investiga
investigamos
investigades
investigan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
investigaba
investigabas
investigaba
investigabamos
investigabades
investigaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
investiguei
investigaches
investigou
investigamos
investigastes
investigaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
investigara
investigaras
investigara
investigaramos
investigarades
investigaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
investigarei
investigarás
investigará
investigaremos
investigaredes
investigarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
investigaría
investigarías
investigaría
investigariamos
investigariades
investigarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
investigue
investigues
investigue
investiguemos
investiguedes
investiguen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
investigase
investigases
investigase
investigasemos
investigasedes
investigasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
investigar
investigares
investigar
investigarmos
investigardes
investigaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
investiga
-
-
investigade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
investigar
investigares
investigar
investigarmos
investigardes
investigaren
Xerundio investigando
Participio investigado
investigada
investigados
investigadas