inquirir

inquirir

(< lat inquirĕre‘investigar’)

  1. v t

    Facer as xestións precisas para coñecer unha cousa.

    Ex: Os inspectores inquiriron as probas que atoparon na escena do crime.

    Sinónimos: indagar, investigar, pescudar.
  2. v t

    Coñecer unha determinada información.

    Ex: Inquiriron as novas grazas a un contacto na administración.

  3. v t

    Facer preguntas a alguén co obxectivo de adquirir unha información que se desexa.

    Ex: Os xornalistas inquirírono con moitas preguntas.

    Sinónimos: interrogar. Confrontacións: preguntar.
  4. v t

    Pedir que alguén diga algo que coñece.

    Ex: O pai inquiriuno sobre a forma na que perdera os cartos.

    Sinónimos: preguntar.
Conxugar
VERBO inquirir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
inquiro
inquires
inquire
inquirimos
inquirides
inquiren
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
inquiría
inquirías
inquiría
inquiriamos
inquiriades
inquirían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
inquirín
inquiriches
inquiriu
inquirimos
inquiristes
inquiriron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
inquirira
inquiriras
inquirira
inquiriramos
inquirirades
inquiriran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
inquirirei
inquirirás
inquirirá
inquiriremos
inquiriredes
inquirirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
inquiriría
inquirirías
inquiriría
inquiririamos
inquiririades
inquirirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
inquira
inquiras
inquira
inquiramos
inquirades
inquiran
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
inquirise
inquirises
inquirise
inquirisemos
inquirisedes
inquirisen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
inquirir
inquirires
inquirir
inquirirmos
inquirirdes
inquiriren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
inquire
-
-
inquiride
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
inquirir
inquirires
inquirir
inquirirmos
inquirirdes
inquiriren
Xerundio inquirindo
Participio inquirido
inquirida
inquiridos
inquiridas