irmandar

(

v t
Facer unha alianza de amizade entre unha persoa ou cousa con outra ou varias entre si.

Ex: Irmandaron a nosa cidade con outra de América.
v t
Facer compatible unha cousa con outra de forma harmónica.

Ex: Esa obra irmanda os pensamentos do pai e da filla.
Confrontacións: harmonizar.
v pron
Unirse por vínculos fraternais unha persoa ou cousa con outra ou varias entre si.

Ex: A vila de Melide irmandouse con Castrojeriz.
v pron
Conciliarse dúas cousas de forma harmónica.

Ex: Na súa obra irmándase o moderno e o tradicional.
Confrontacións: harmonizar.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO irmandar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles irmando
irmandas
irmanda
irmandamos
irmandades
irmandan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles irmandaba
irmandabas
irmandaba
irmandabamos
irmandabades
irmandaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles irmandei
irmandaches
irmandou
irmandamos
irmandastes
irmandaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles irmandara
irmandaras
irmandara
irmandaramos
irmandarades
irmandaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles irmandarei
irmandarás
irmandará
irmandaremos
irmandaredes
irmandarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles irmandaría
irmandarías
irmandaría
irmandariamos
irmandariades
irmandarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles irmande
irmandes
irmande
irmandemos
irmandedes
irmanden

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles irmandase
irmandases
irmandase
irmandasemos
irmandasedes
irmandasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles irmandar
irmandares
irmandar
irmandarmos
irmandardes
irmandaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
irmanda
-
-
irmandade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles irmandar
irmandares
irmandar
irmandarmos
irmandardes
irmandaren

Xerundio irmandando

Participio irmandado
irmandada
irmandados
irmandadas