italoalbanés -sa

Relativo ou pertencente aos italoalbaneses.

Natural ou habitante das comunidades italoalbanesas.

Pobo de orixe albanés que se estableceu en Italia meridional desde mediados do s XV. O proceso de migración prolongouse ata finais do último cuarto de s XVIII. As colonias italoalbanesas, que crearon novos pobos ou repoboaron outros, estendéronse por Calabria, Basilicata e Puglia, e pola parte occidental de Sicilia. A pesar das dificultades, moitos destes pobos conservan os rituais bizantinos, os costumes albaneses e a súa lingua. Coñeceron un rexurdimento durante o s XX. Eclesiasticamente están organizados en dúas dioceses de rito bizantino.