karakalpak

karakalpak
  1. adx

    Relativo ou pertencente aos karakalpak.

  2. s [ETN]

    Individuo do pobo karakalpak.

  3. s m pl [ETN]

    Pobo turanio no que se mesturan elementos mongois, que fala un dialecto turco e que habita ao S do mar de Aral, en Karakalpaquistán. Sometidos parcialmente polos kazakhs, no s XVIII trasladáronse cara ao S do mar de Aral. Durante o s XIX foron sometidos polo Khanato de Khiva. Tradicionalmente practicaban a gandería nómade de ovellas pero a maior parte da poboación sedentarizouse.