labirinto

Conxunto de estruturas no interior do óso temporal que constitúen o oído interno. Consta dun compoñente membranoso (labirinto membranoso), que contén no seu interior a endolinfa, e está rodeado polo compoñente óseo (labirinto óseo), do que está separado pola perilinfa. No labirinto distínguense a denominada cóclea ou caracol pola súa forma en espiral, encargada da audición; e o vestíbulo, constituído polo utrículo, o sáculo e os canais semicirculares, na parte posterior, que participan no mantemento do equilibrio corporal.

Xuntura estanca para fluídos que se emprega para unir órganos fixos e móbiles, que está provista dunha serie de paredes e compartimentos que producen unha forte caída de presión.

Gravado formado por liñas complexas con finalidade simbólica.

Motivo decorativo formado por liñas en ángulos rectos ou en espirais, semellantes aos meandros, pero cun desenvolvemento radial.

Lousa de carácter decorativo que se colocaba no cruceiro dalgunhas igrexas medievais.