labrar

Escoitar
labrar

(< lat laborāre)

  1. v t

    Remover e facer sucos co arado na terra para poder cultivala. Na tradición oral recóllense ditos como: “Labra no fondo se queres ter pan de abondo”.

    Ex: Labraron todo o terreo en menos tempo do que pensaban.

     Sinónimos: arar, arar.
  2. v t

    Traballar a madeira, a pedra ou outro material para darlle unha forma determinada.
  3. v t

    Facer debuxos, adornos en relevo nunha tea, no coiro ou en calquera outro material.
  4. v

    Termo da xerga das palilleiras que corresponde á voz que designa o feito de facer no encaixe un traballo ben feito.

Palabras veciñas

labradorita | labradura | labranza | labrar | labrega | labrego -ga | labreñador -ra
Conxugar
VERBO labrar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles labro
labras
labra
labramos
labrades
labran
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles labraba
labrabas
labraba
labrabamos
labrabades
labraban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles labrei
labraches
labrou
labramos
labrastes
labraron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles labrara
labraras
labrara
labraramos
labrarades
labraran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles labrarei
labrarás
labrará
labraremos
labraredes
labrarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles labraría
labrarías
labraría
labrariamos
labrariades
labrarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles labre
labres
labre
labremos
labredes
labren
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles labrase
labrases
labrase
labrasemos
labrasedes
labrasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles labrar
labrares
labrar
labrarmos
labrardes
labraren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
labra
-
-
labrade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles labrar
labrares
labrar
labrarmos
labrardes
labraren
Xerundio labrando
Participio labrado
labrada
labrados
labradas