landgrave
landgrave
(
-
s
m
[HIST]
Cargo ou título do Sacro Imperio. Desde o s XII era o funcionario que estaba á cabeza dunha demarcación territorial. Foi instituído polos señores de Alsacia, Hesse e Turinxia e desde a territorialización dos cargos no s XIII foron os xefes dun landgraviato ou reforzaron o poder imperial ao lado dos duques.
-
s
m
[HIST]
Maxistrado que exercía a xustiza en nome do emperador xermánico.