laudes

laudes

(< lat laudes)

  1. s f pl [RELIX]

    Parte do oficio divino, na liturxia romana, que constitúe a pregaria litúrxica dos matíns. Esencialmente constan duns cantos salmos dun cántico bíblico, xeralmente os salmos 148-150 ou laudate, que dan nome ao oficio, e o cántico do Benedic22tus.

  2. s f pl [RELIX]

    Hora en que se cantan as laudes.