López i Rodó, Laureà

Político e avogado. Foi nomeado secretario técnico da presidencia do goberno español (1956) e foi comisario do proxecto de desenvolvemento desde 1962. Ministro sen carteira desde 1965, foi nomeado ministro de Asuntos Exteriores en 1973, pero cesou despois da reestruturación que se produciu a raíz do asasinato de Carrero Blanco, en decembro dese ano. Elixido deputado por Barcelona por Alianza Popular (1977), participou na redacción do Estatuto de Autonomía de Catalunya (1978). En 1982 fundou o Club Conservador de Barcelona e foi membro da Real Academia de Xurisprudencia e Lexislación e do Consello Internacional de Ciencias Sociais da UNESCO. Das súas obras destaca Política y desarrollo (1970), La larga marcha hacia la Monarquía (1977), El principio del fin (1992) e Claves de la Transición (1993).

Cronoloxía