López Peláez, Antolín

Relixioso. Tras ordenarse sacerdote foi nomeado para a coenxía maxistral da Catedral de Lugo (1880). Bispo de Jaca (1904) e arcebispo de Tarragona (1913), foi senador do reino. A partir de 1892 foi membro da Real Academia de la Historia. Como historiador, escribiu Sermón del Apóstol Santiago (1890), Las aras de la Catedral de Lugo (1892), El Darwinismo y la Ciencia (1893), Historia del Seminario de Lugo (1894) e La prensa como arma de combate (1910), e outras de carácter filolóxico como La poesía de Feijoo (1899) e Los escritos de Sarmiento (1902).

Cronoloxía