marcar

Escoitar
marcar

(< ital marcare? < longobardo *markan?)

  1. v t

    1. Poñer unha marca en algo ou alguén para distinguilo e recoñecelo.

      Ex: A miña nai marcoulle o mandilón da escola a meu irmán pequeno.

    2. Poñer o prezo a un produto comercial.

      Ex: Marcaremos esas pezas de roupa antes de que comecen as rebaixas.

    3. Facer que algo se distinga ou recoñeza mediante unha marca.

      Ex: O profesor marcoume os exercicios que tiña que facer.
  2. v t

    Indicar un aparato cantidades ou magnitudes.

    Ex: Hoxe os termómetros marcarán as temperaturas máis altas do verán.
  3. v t [DEP]

    Anotar un tanto.

    Ex: O Celta marcou un gol impresionante na final. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: Marcou de cabeza e lograron forzar a prórroga.
  4. v t

    Accionar, no disco ou teclado dun teléfono ou noutro aparato dixital,un número.

    Ex: Cando viu a pelexa marcou o número da policía. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: Ti marca que che contestan nun intre.
  5. v t

    Servir de marca ou sinal para recoñecer ou indicar algo.

    Ex: Aquela árbore marca a estrema dos nosos montes.

     Sinónimos: sinalar.
  6. v t

    Deixar marca sobre algo ou alguén.

    Ex: Marcoulle o lombo por ter escapado da casa.
  7. v t

    Facer que algo se distinga dun xeito destacado.

    Ex: Ese vestido márcalle toda a cadeira.
  8. v t

    Facer que se note a cadencia de algo rítmico.

    Ex: Nun desfile é fundamental marcar ben o paso.
  9. v t

    Darlle certa fixación ao cabelo marcando as ondas.

    Ex: Márcame o pelo que mañá teño unha voda. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: Quero que me laves e marques.
  10. v t [DEP]

    ixiar de preto un xogador a un rival para impedir ou dificultar o seu xogo.

    Ex: O defensa marcou con perfección o dianteiro contrario.
  11. v t [FÍS]

    Introducir un indicador ou un isótopo radiactivo a un elemento ou substancia, para poder detectalo e seguir os seus desprazamentos.
  12. v t

    Deixar marca na personalidade dunha persoa.

    Ex: Marcouno o feito de ser fillo de emigrantes. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: Quedou marcado pola morte do seu pai.

Palabras veciñas

marcador -ra | marcanciáceo -a | marcapasos | marcar | Marcas | marcasita | marcaxe
Conxugar
VERBO marcar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles marco
marcas
marca
marcamos
marcades
marcan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles marcaba
marcabas
marcaba
marcabamos
marcabades
marcaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles marquei
marcaches
marcou
marcamos
marcastes
marcaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles marcara
marcaras
marcara
marcaramos
marcarades
marcaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles marcarei
marcarás
marcará
marcaremos
marcaredes
marcarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles marcaría
marcarías
marcaría
marcariamos
marcariades
marcarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles marque
marques
marque
marquemos
marquedes
marquen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles marcase
marcases
marcase
marcasemos
marcasedes
marcasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles marcar
marcares
marcar
marcarmos
marcardes
marcaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
marca
-
-
marcade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles marcar
marcares
marcar
marcarmos
marcardes
marcaren
Xerundio marcando
Participio marcado
marcada
marcados
marcadas