martempering*

martempering*
s m [IND]

Tratamento isotérmico do aceiro, que consiste nun temperado graduado, no que as pezas se arrefrían nun baño de sales ou metal fundido entre 200°C e 400°C, deixándoas o tempo preciso ata que alcance a súa temperatura. Despois extráese do baño e arrefríase bruscamente ata a temperatura ambiente e conseguir así igualar a temperatura en toda a masa.