Martí i Pol, Miquel

Poeta. A súa poesía revela unha constante biográfica e simbolista, que parte dun vitalismo realista non exento de preocupacións relixiosas (Paraules al vent, 1954, Premio Óssa Menor). Logo incorporouse ao realismo histórico (El poble, 1966), para dar paso a unha etapa intimista. Da súa produción destacan L’àmbit de tots els àmbits (Premio Ciutat de Barcelona 1981), Els bells camins (Premio Salvador Espriu e Premio Ciutat de Barcelona, 1987) e Un hivern plàcid (1994, Premio de la Crítica 1995). Recibiu o Premi d’Honor de les Lletres Catalanes (1991) e o Premio Nacional de Literatura Catalana (1998).

Cronoloxía