medio -dia
(< lat medĭu)
-
adx
Que é equivalente á metade de algo.
Ex: Comeu media barra de pan.
-
adx
[MAT]
Que está igualmente lonxe dos dous extremos de algo en situación, magnitude, calidade, grao ou valor, ou entre dúas partes ou cousas determinadas nunha sucesión.
Ex: Obtivo o punto medio dun segmento. A profundidade máis grande atópase no curso medio do río.
-
adx
Que resulta de facer unha media.
Ex: A túa nota media non chega a notable.
-
adx
Que é imperfecto ou incompleto.
Ex: Saudounos cun medio sorriso.
-
adx
Que se corresponde cos caracteres máis comúns dun grupo ou clase.
Ex: Considérase un español medio.
-
adx
Que é de mediana calidade.
Ex: Comprou un coche de tipo medio.
-
adx
[LING]
-
Que se articula entre a parte anterior e a posterior da cavidade bucal. Así é vogal media o a con respecto ás extremas i e u.
-
Que ten o grao de abertura intermedio entre o das vocais pechadas e o das abertas.
-
-
adx
[ANTROP/FISIO]
Aplícase ao individuo que ten o índice facial superior entre 48 e 52,9, polo que a súa cara é media.
-
adx
[DEP]
Aplícase a unha categoría de certos deportes de combate que vén marcada polo peso dos loitadores. Así, en boxeo comprende entre os 60-75 kg e en full-contact entre 65 e 72 kg.
-
adx
Gran cantidade de algo.
Ex: Medio mundo morre de fame.
-
-
s
m
Punto ou momento situado entre dous extremos.
Ex: Cortou a tea polo medio. Chegou no medio da noite pedindo axuda.
Sinónimos: metade. -
medio interplanetario
[ASTRON]
Parte do sistema solar situada entre os planetas.
-
medio interestelar
[ASTRON]
materia inter-estelar.
-
s
m
-
s
m
[ECOL]
Conxunto de condicións ambientais que constitúen o marco en que se desenvolve a existencia dun ser vivo ou dunha comunidade. Comprende todos os factores que inflúen no desenvolvemento dun organismo, exceptuando o factor xenético. Os organismos presentan un grao elevado de adaptación a calquera medio. O estudo dos diferentes medios biolóxicos e das relacións entre estes e os organismos é o obxecto dunha rama da ecoloxía chamada autoecoloxía. Os medios máis típicos son o terrestre e o acuático. No medio terrestre os seus ecosistemas son determinados polo clima, o substrato e as interaccións entre as poboacións. O medio acuático é o conxunto de condicións que se dan nos ríos, nos lagos, etc, e pode estar dividido en medio mariño e medio dulciacuícola. O medio mariño presenta factores que actúan de xeito diferente sobre os organismos que habitan nel e fan que estes se adapten. As plantas e os animais do medio mariño constitúen tres grupos principais: o bentos, o plancto e o necton. O medio mariño foi moi estudado polos oceanógrafos (oceanografía). A industrialización favoreceu a contaminación do medio, o que afecta á supervivencia de moitas especies. Moitos ecólogos estudian esta cuestión e tentan procurarlle solucións, como a creación de grandes reservas naturais con especies vexetais e animais, a regulación radical do consumo de enerxía con efectos contaminantes, a procura de especies indicadoras de contaminación, etc. OBS: Tamén se denomina ambiente ou medio natural.
-
s
m
Ambiente en que se move e actúa unha persoa.
Ex: Procede de medios aristocráticos.
-
s
m
Aquilo que serve para chegar a un fin.
Ex: Que medios empregou para conseguilo?
-
-
s
m
[FÍS]
Substancia a través da que actúa unha forza, se transmite un efecto.
-
s
m
Elemento ou substancia que envolve unha cousa.
Ex: O aire é o medio en que vivimos.
-
medio de contraste
[MED]
substancia de contraste.
-
medio de cultivo
[MICROB]
Substrato que se emprega para facer crecer e multiplicar organismos vivos, especialmente microorganismos. A procura de medios de cultivo baséase na necesidade de conseguir, no laboratorio, a conservación e a reprodución de moitos microorganismos.
-
medio interno
[FISIOL]
Conxunto de líquidos extracelulares que envolven as células dun organismo sen comunicación co exterior. No home comprende o plasma intersticial, o sangue e a linfa. Serve para o intercambio enerxético e material do organismo co medio externo e ten unha relativa constancia homeostática.
-
medio selectivo
[MICROB]
Medio que permite separar especies ou estirpes bacterianas dunha inoculación, mediante a aplicación das técnicas do illamento directo ou do cultivo de enriquecemento.
-
s
m
[FÍS]
-
-
s
m
Recipiente de madeira para conter viño cunha capacidade de tres moios, que pode variar segundo as zonas.
-
media cántara
Recipiente con capacidade para oito litros.
-
s
m
-
s
m
[MAT]
Fracción que ten por denominador o número 2. Represéntase como 1/2 e lese ‘un medio de’.
-
s
[DEP]
mediocampista.
-
s
m pl
Recursos económicos.
Ex: Os medios cos que conta non son suficientes.
-
adv
Non de todo.
Ex: É medio rubia.
-
medio bocel
[ARTE]
Moldura convexa que ten por sección un semicírculo.
-
medio de comunicación
[COMUN]
Cada un dos órganos como a prensa, a radio e a televisión que se encargan de difundir información ao público.
Frases feitas
-
No medio/Polo medio e medio 1 Na metade ou pola metade.
-
2 Que está estorbando.
-
Por medio de. A través de.
Refráns
- A galiña na casa rica sempre pica.
- Agulla e fío é medio vestido.
- As teña eu para voar, que o cibo non ha faltar.
- Cada me niño ao nacer trae un pan baixo do brazo.
- Cada pobre enterra o seu pai como pode.
- Cada un estende a manta seguendo é a cama.
- Con bo pano e bo xastre faise un bo traxe.
- Con nada non se fai nada.
- Dá Deus ás á formiga para morrer máis axiña.
- Dá Deus de comer a quen non ten dentes.
- Dá Deus fabas ao que non ten queixadas.
- Dá Deus mocos ao que non se sona.
- Dá Deus panos ao que non ten narices.
- Dá Deus que roer ao que lle faltan moas e dentes.
- Dá Deus talladas ao que non ten dentamia.
- Dáme quilla" e dareiche millas.
- Enriba dun ovo pon unha galiña.
- Fun á casa do meu veciño e avergonceime, vin á miña e goberneime.
- Haxa carne para comer, que fame non ha de faltar.
- Mal camiño non vai a bo lugar.
- Mal vai a barca sen remos cando o mar non está quedo.
- No tear déixemo Deus poñer, que, inda que sexa o diaño, hao tecer.
- O mellor danzante tópase ás veces sen castañolas.
- O que non pode, cos dentes acode.
- O que ten boca, sopra.
- O que teña ás para voar, logo atopará un pombal.
- Onde hai cepos logo se fan achas.
- Palleiro sen palla non se pode facer.
- Pedra sen auga non aguza na frágoa.
- Polo rabo da culler vai o gato á ola.
- Por bo camiño vaise a mal lugar.
- Por mal camiño vaise a bo lugar.
- Por todas partes se vai á miña casa.
- Por todas partes vaise a Roma.
- Se Deus me pon onde o hai, xa arranxarei eu o demais.
- Se queres ter ovos, mantén a galiña.
- Tendo liilgua e que comer, o home vai a onde quer.
- Tendo lingua e que comer vai o home a onde quer.
- Tres cousas pediría, se Deus mas dese: a tea, o tear e a que tece.
- Vai a carto a vaca, pero o que non ten un carto non a cata.
- Vive como poi das e non como queiras.
- ¡Benia os meus bens que remedian os meus males!
- ¡Deus dea que comer, que as ganas elas virán!
- ¿Por que non casas, Xan? -Porque vai moi caro o pan.