megaduque

megaduque

(< mega- + duque)

s m [HIST]

Título supremo da flota de guerra do Imperio Bizantino. Creouse ao redor do s XI e chegou a constituír a cuarta xerarquía do imperio. O Emperador Andrónico II Paleólogo outorgoulle esta dignidade a Roger de Flor en 1303 e, posteriormente, a Berenguer de Entença (1305).

Palabras veciñas

Megacles | Megacollybia | megacolon | megaduque | megaesófago | megaevolución | megafilo -la