Mendel, leis de

Leis xenéticas fundamentais formuladas por J. Mendel como resultado de numerosos experimentos con vexetais, sobre o comportamento na herdanza dos xenes. A primeira é a lei da uniformidade, e predí que se se cruzan dous individuos de razas puras (homocigotos para un mesmo carácter, pero con alelos diferentes), todos os descendentes da primeira xeración (xeración F1) son iguais. Isto débese a que os alelos dun individuo son dominantes sobre o outro, é dicir, para o carácter color, existen os alelos color amarelo A, que son dominantes sobre os alelos de color verde a; os homocigotos AA crúzanse cos homocigotos aa, e obtense unha primeira xeración F1 de heterocigotos Aa, de cor amarela. Se houbese codominancia entre os alelos, a xeración F1 sería de individuos iguais, pero cun fenotipo intermedio ao dos proxenitores. A segunda lei de Mendel ou da segregación ou disxunción dos caracteres establece que, ao cruzar entre si individuos heterocigóticos da xeración F1, se obteñen individuos (xeración F2) onde reaparece o carácter dos primeiros proxenitores de razas puras, cunhas probabilidades do 25% para cada un deles; é dicir, ao cruzar individuos Aa entre si, existe un 25% de probabilidades de que os descendentes sexan aa, outro 25% de que sexan AA, e un 50% de que sexan Aa. A terceira lei, a da herdanza independente dos caracteres, establece que os diferentes caracteres hereditarios se transmiten aos descendentes independentemente entre si, sen interferencias. Así, para os caracteres cor, con alelos A e a, e textura, con alelos B, liso, e b, rugoso, ao cruzar razas puras, amarela-lisa (AABB) e verde-rugosa (aabb), obtense unha xeración F1 heterocigótica AaBb que, ao cruzarse entre si, orixina unha xeración F2 onde se manifestan todos os caracteres intermedios, para cor e textura, e puros, nunha proporción 9:3:3:1, amarelo-liso, amarelo-rugoso, verde-liso, verde-rugoso, respectivamente. Isto débese á transmisión independente do carácter cor respecto do carácter textura. Anos máis tarde, descubriuse que estes caracteres estaban en cromosomas distintos, e que os caracteres situados nun mesmo cromosoma non son sempre independentes entre si, debido a que durante a meiose ten lugar o apareamento de cromosomas homólogos co posible intercambio de cromatina entre eles. A menor distancia entre xenes, menor independencia da transmisión de caracteres.