moscatel

moscatel

(< cat moscatell ‘moscón’)

  1. s m [AGR]

    ariedade de uva, de bagos grandes e ovais, dunha cor que vai do amarelo pálido ao azul ennegrecido, cun perfume e un gusto doce, lixeiramente moscado. Cultívase especialmente en Italia, no S de Francia, en Grecia, en Tunisia, en Alsacia, en Tirol e en Hungría.

  2. s m [ALIM]

    iño obtido da uva moscatel, despois de solealo varios días, que posúe un característico aroma doce moscado. A vinificación é moi delicada, posto que o que dá cáracter específico a este viño é que non todo o azucre se transforma en alcohol, detendo a fermentación do mosto antes de que termine.

  3. s m [BOT]

    Variedade de ameixeira.