neutralización
(< neutralizar)
-
s
f
Acción e efecto de neutralizar.
-
s
f
[LING]
Perda da oposición entre dúas entidades lingüísticas nun contexto dado. En fonoloxía o fenómeno prodúcese cando a oposición deixa de ser distintiva entre dous ou máis fonemas. Na posición de neutralización aparece un arquifonema, é dicir, unha unidade constituída por trazos comúns a todos os fonemas. Así en galego, a oposición entre /r/ e /ɾ/ desaparece en posición implosiva.
-
s
f
[QUÍM]
Reacción dun ácido cunha base en cantidades equivalentes, que son a base dunha parte importante da volumetría.
-
s
f
[TECNOL]
Método que se emprega para contrarrestar a retroacción positiva nun amplificador de tubos ou de transistores, que pode producir oscilacións indesexadas de alta frecuencia a causa das capacidades parasitas reixa-ánodo e base-colector.