neutralizar

(

v t
Converter en neutro.

Ex: Os países aliados neutralizaron a zona do conflito.
v t
Anular os efectos dalgunha cousa contrapoñéndolle unha acción contraria.

Ex: O goberno, coa aplicación dunha serie de medidas económicas, neutralizou a subida dos prezos.
v t [QUÍM]
1. Producir unha reacción de neutralización.
2. Levar unha solución acuosa ácida ou básica a pH neutro por adición de bases ou ácidos respectivamente.
v pron [LING]
Producirse unha neutralización.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO neutralizar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles neutralizo
neutralizas
neutraliza
neutralizamos
neutralizades
neutralizan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles neutralizaba
neutralizabas
neutralizaba
neutralizabamos
neutralizabades
neutralizaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles neutralicei
neutralizaches
neutralizou
neutralizamos
neutralizastes
neutralizaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles neutralizara
neutralizaras
neutralizara
neutralizaramos
neutralizarades
neutralizaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles neutralizarei
neutralizarás
neutralizará
neutralizaremos
neutralizaredes
neutralizarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles neutralizaría
neutralizarías
neutralizaría
neutralizariamos
neutralizariades
neutralizarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles neutralice
neutralices
neutralice
neutralicemos
neutralicedes
neutralicen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles neutralizase
neutralizases
neutralizase
neutralizasemos
neutralizasedes
neutralizasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles neutralizar
neutralizares
neutralizar
neutralizarmos
neutralizardes
neutralizaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
neutraliza
-
-
neutralizade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles neutralizar
neutralizares
neutralizar
neutralizarmos
neutralizardes
neutralizaren

Xerundio neutralizando

Participio neutralizado
neutralizada
neutralizados
neutralizadas