Nietzsche, Friedrich Wilhelm

Filósofo alemán. De formación humanística, estudou teoloxía e filoloxía. Entusiasmado coa filosofía de Schopenhauer e simpatizante, como músico, de Wagner, destacou pola súa crítica radical da relixión e do ambiente cultural e social. Unha forma esquizofrénica e expansiva de parálise estacionaria levouno á demencia cara a 1889. Defendeu unha filosofía vitalista, nun intento de comprender e de proxectar a actividade creadora, que pretendeu unha observación directa do idealismo e do dualismo mediante a intuición proxectiva. No ámbito lingüístico-artístico, estableceu o apolíneo e o dionisíaco como forzas antagónicas imprescindibles para a creación estética. Denunciou o fenómeno histórico-cultural do nihilismo e a morte de Deus, que o levaron á reflexión sobre como estiveron feitas ata o momento a relixión e a teoloxía; afirmou que Europa só podería superar o nihilismo se aceptase o momento histórico presente, co cambio de valor de todos os valores. Así mesmo, estableceu unha análise da linguaxe moral e distinguiu entre moral de señores e moral de escravos. En canto á noción de superhome, xurdiu como un sentido máis que como fito e significou o inconformismo con todo o decadente. Escribiu poemas, ensaios e composicións musicais. En Die Geburt der Tragödie aus dem Geiste der Musik (O nacemento da traxedia a partir do espírito da música, 1872) expresou a súa filoloxía filosófica, e continuou a súa crítica a través de Unzeitgemässe Betrachtungen (Consideracións inactuais, 1873-1876) e de Menschliches, Allzumenschliches. Ein Buch für freie Geister (Humano, masa humana. Un libro para espíritos libres, 1878), que foi completado con Der Wanderer und sein Schatten (O camiñante e a súa sombra, 1880). Continuou a súa produción con Morgenröte. Gedanken über moralische Vorurteile (Aurora. Pensamentos sobre prexuízos morais, 1881), Die fröhliche Wissenschaft (A gaia ciencia, 1882), Also sprach Zarathustra (Así falou Zarathustra, 1883-1891), Jenseits von Gut und Böse. Vorspiel zu einer Philosophie der Zukunft (Máis alá do ben e do mal. Introdución a unha filosofía do futuro, 1886) e Zur Genealogie der Moral (Sobre a xenealoxía da moral, 1887). En 1888, o seu último ano de lucidez, escribiu Der Fall Wagner, Die Götzendämmerung (O serán dos deuses, 1889) e Der Antichrist (O anticristo) e Ecce Homo, publicados postumamente. Elisabeth Förster-Nietzsche, irmá do filósofo, manipulou os escritos e conseguiu atraer ideoloxicamente aos lectores facendo conexión entre a filosofía do seu irmán e o nacionalsocialismo.

Cronoloxía